– Fine –

Regen en Silvio

Na een warm, doch laf en bewolkt weekend momenteel hier tegen de twintig graden overdag, en gewoon regen… ‘s nachts zelfs er wat onder. Ik moet er niet aan denken dat iemand van jullie afgelopen drie dagen hier was, het zou weer typisch geweest zijn, maar voor mij is het super. Afgelopen week hele week tegen de dertig graden en zelfs ’s nachts geen afkoeling. Kwam ik hier rond 1 a2 AM buiten en was het nog 23 graden. Heb – voor vandaag – in geen weken nog een sweater of paraplu gebruikt. De binnentemperatuur kreeg ik op mijn flatje niet onder de 26, vandaag was dat maar 24 niet meer en heb zopas alle ramen hier opengedaan om de koude koelte binnen te laten. Zalig! Een laatste keer appartementje laten afkoelen vooraleer de zomer definitief doorbreekt?

Doorbreken heeft rechts hier niet gedaan. Gisteren en vandaag konden de Italiaanse locals gaan stemmen voor het bestuur van de Genuese provincie (zeg maar “Groot Genua”). De kandidaat voor de linkse coalitie, onder aanvoering van L’Ulivo(35%), heeft de kandidaat uit het rechtse kamp, aangevoerd door Forza Italia(22%), met 52% – 45% verslagen. Ik heb de kapitein – zeg maar die irritante dwerg – van Forza Italia zaterdagavond bij toeval nog aan het werk gezien op Piazza Matteotti, aan het Palazzo Ducale, één van de meest historische stukjes van’t stad. Silvio Berlusconi heeft daar de plaatselijke kandidaat nog een hart onder de riem gestoken, maar gelukkig zonder al teveel succes. Had op Piazza de Ferrari al merkwaardig veel flikken gezien. Later werd dus duidelijk waarom. Aan de andere kant van het flikkencordon paar demonstranten, ik had er voor een links nest als Genua toch meer verwacht. Heb rap fotoke van Kristof poserend voor het flikkenleger genomen, en we hebben rap ons biezen gepakt richting terraske toen er ene zeer vies begon te kijken.

 

Welkom Lexi!

Hoi hoi, mijn petekindje is er! Op vijf mei is Lexi geboren en ze heeft nu ook haar eigen website. Allemaal kijkje nemen op lexi.be!

Als je foto’s wil zien kan je de slideshow bekijken in het stukje ‘vijf mei volgens Jokke’.

kaak update

hoi iedereen

gaat hier inmiddels beter met kaak, was lichte zwelling die aan het afnemen is. Paar dagen moeite gehad met het kauwen, was eerste dag nagenoeg ongmogelijk. Desalniettemin geluk had: het positieve is dat als het wat hoger was geweest mijn oog blauw had gezien, en wat meer opzij of naar onder, er neuzen of tanden gebroken waren… pijn is stillekaan weg aan’t gaan, was recht op het hardste deel van de kaak, dus gelukkig niks gebroken en geen bloed…
Maar serieus verschieten…wist eerst niet wat er gebeurd was, dacht dat ik een paal of zo niet gezien had, maar was op open pleintje… bevond me in groep van vier man… onvoorstelbaar…
Kerel is blijkbaar schuin vanachter recht naar mij toegestapt en gewoon langs opzij recht op mijn kaak gemot… zonder waarschuwing, zonder woord, zonder zijn gezicht te laten zien of niks… heb niet eens een vuist gezien, gewoon een megaklap gevoeld… uit het niets…

Kerel was niet zat… aanval was er te gericht voor, persoonlijk op mij.
Leek ik op iemand die zijn vriendin heeft afgepakt?
Of was het omdat ik daar toevallig met twee afrikaanse meisjes aan’t lopen was die mss wat te uitdagend gekleed waren naar zijn zin (ala ‘he pooier blijf in je eigen buurt, dit is mijn territorium!’)
Meest waarschijnlijk was het gewoon een weddenschap met maten… Wij waren in groep, waren omstaanders, en em liep volgens getuigen op zijn dooi gemakt terug… maw hij moet zich redelijk zeker gevoeld hebben, maw ’slaag de volgende blonde op zijn gezicht, en als er probs zijn dan staan wij klaar’ waardoor ik als individu of in kleine groep niks kan terugdoen en mss dat em ook daarom recht op kaak gemikt heeft en niet op oog of neus (als er breuken zijn zijn mss de gevolgen voor hem te zwaar mocht em gepakt worden)

Soit ja, imbecielen heb je overal   alleen jammer dat het net daar was, veiligste deel in een onveilige buurt ’s nachts… enige stuk waar er altijd genoeg volk rondloopt zodat er normaal niks gebeurt. In de kleine steegjes kom ik amper nog op dat uur, maar dit zou groene zone geweest moeten zijn, als je problemen uit de weg gaat… dus als je niet stopt om babbelke met junks, dealers of hoeren te maken
Helaas is dit de enige weg naar de oude haven die ’s nachts safe zou moeten zijn, gaat minder plezant zijn de volgende keren dat ik daar alleen door moet… hoewel ik er op dat uur al tientallen keren alleen gelopen heb…

spijtig ook dat het is zonder iets te stelen (kan ik nog begrijpen) en vooral zonder dat ik maar iets gezien heb, dat laatste is eigenlijk hetgeen dat het meeste blijft hangen voor de toekomst…

Fysiek alles in orde aan het komen, geluk bij een ongeluk dat het op stevige stuk van de kaak was… mentaal zullen we moeten afwachten, ben wel goed in relativeren, maar hoe relativeer je een aanval die je niet ziet komen, zonder reden… sommige mensen zeggen dat ik mijn deel pech al gehad heb… langs de andere kant, als aanvaller het nie voor mijne kop heeft of mij verwart met iemand anders, is kans juist groter dat ik het nog eens tegen kom. We zullen het daarom maar op het eerste houden;

Het doet in alle geval niks af aan mijn gevoel over italië of over het volkje dat er ’s nachts rondloopt (ik steek dingen niet graag op hele bevolkingsgroepen)

groetekesssss
(voorlopig geen kussen op de kaak)

Wouter

cazzo… wtf en vooral… waarom?

spektakel op deze blog… :s

was hier net aan het wandelen, op weg naar plaats om uit te gaan na het afscheidsdiner van een Engelse vriendin die terug naar de UK gaat
zij, een andere engelse vriendin en een Italiaanse kameraad
redelijk drukke straat op dat moment (pakweg 1u am) van centrale plein richting haven
zijn gewoon wat aan’t babbelen

opeens vlieg ik naar voor en ligt mijn gsm op de grond,
milliseconde flasht er door mijn hoofd dat ik ergens tegengelopen moest geweest zijn, maar was echt staalhard en recht op mijn gezicht
gewoon staalharde vuistslag van voorbijganger recht op mijn kaak

ik was gewoon aan het babbelen, plaats waar ik al tientallen keren op dat uur alleen ben voorbij gekomen,
vuist niet eens gezien, die gast niet eens opgemerkt, gewoon beng en je staat halve minuut te duizelen

wel in ooghoek erna kerel zien stilstaan, maar alle voorbijgangers stonden wellicht op dat moment stil mij aan de staren
die voorbijgangers kwamen direct naar mij, wat zeer vriendelijk is, maar had liever dat er iemand die kerel tegenhield… nu goed, wat dan? ik sta nog te duizelen van de klap en het verschieten en te beseffen waarom ik net sta te duizelen, en iemand anders zou niks doen, tegen kerel die op open stuk plein gewoon voorbijganger vuist in het gezicht ramt…

neus gelukkig niet geraakt, tanden en kaak lijken heel, alleszins geen bloed, maar kaak begint nu wel te zwellen… ‘t kan erger alle chance

vraag is vooral waarom? ‘t ging niet om geld of ne gsm… of als het op voetbal gebeurt, kan ik het nog ergens begrijpen, ne hersenloze hool die vindt dat ik verkeerde kleur draag, maar hier? neutrale kledij, tussen de mensen, in een groepje?
ging het gewoon om ne gedrogeerde? had het iets te maken met het feit dat de twee meisjes in de groep van afrikaanse oorsprong waren? of was het gewoon weddenschapje met wat vrienden?

Alleszins een donderslag bij heldere hemel…

Rollerbladen

Het schaatsseizoen is gedaan, dat mag wel duidelijk zijn. Om toch bezig te blijven heeft Serena ons overhaald om eens mee te komen rollerbladen of inline skaten of hoe je het ook wil noemen, op de Corso Italia.
Deze grote boulevard langs de zee en daarmee de enige lange relatief platte autovrije strook (de brede voetgangerszone langs de Corso) in’t stad. Als je van het stad terugkomt richting Bocadasse heb je enig mooi zicht op de zee, Bocadasse en de bergen die boven de palmbomen van de boulevard op de achtergrond het schilderachtig portretje vervolmaken. Heb me inmiddels ook rollerblades gekocht, anders zou het te dure hobby worden.

Festa della liberazione

25 april, een feestdag in Italië. Op deze dag werd Milaan door de partizanen bevrijd uit handen van de fascisten en de nazi’s. Voor de Italianen de gelegendheid om weer massaal ‘den buiten’ op te zoeken. Min of meer in hetzelfde gezelschap als op paasmaandag ben ik deze keer naar de grote tuin van Fabio’s vader op een stuk land in een vallei nabij Recco getrokken. Gezellig wat voetballen of nog eens de frisbee ter hand nemen, leuk dat iedereen meedoet, vrouwen en venten van 6 tot 40. Regen heeft wel een drietal keer het BBQen wat moeilijker gemaakt, maar als je creatief bent vind je daar wel iets op.

Post Pasen

Pasen: Temperaturen tot 28 graden nodigen uit voor een bezoekje aan het strand. Een overbevolkt strandje nodigt uit tot een wandeling langs de kust. Wandelen langs de kust nodigt uit tot meer wandelen langs de kust en zo belanden we uiteindelijk te voet van mijn huis via het strand aan Sturla in Nervi. Heen en terug een 16 km in een zalig lentezonnetje speurend naar plaatsen om op gemak beke op rots te kunnen gaan zitten of op binnenstrandje boek te kunnen lezen.

Paasmaandag: picknick met Fabio en zijn vrienden. Het is de gewoonte om op paasmaandag met uw kameraden de heuvels in te trekken en daar wat te babbelen, voetballen, wandelen, bbq’en of gewoon picknicken. Wij zijn naar een bergpas gereden met een prachtig uitzicht op Genua en de zee. Helaas voor ons was het bewolkt en lag de pas boven de wolken, uitzicht op een mooie wolkenmassa dus. Daar aangekomen was het moeilijk parkeerplaats te vinden, de velden lagen bezaaid met verpozende Italianen. Voor ons was het gelukkig slechts het vertrektpunt van een wandeling naar een rustiger oord. Iedereen had bokes bij en wat gerief om uit te delen, van koeken uit de supermarkt tot homemade lokale specialiteiten. Frisbee mee… leuk leuk met paar 6-8 jarigen op een bergkam, dikke fun en is goed voor de conditie

  

   

Pre Pasen

Dit weekend zal zowat het tegenovergestelde van het vorige zijn. Quasi al mijn plaatselijke vriendjes zijn vertrokken naar hun thuisland of naar familie op den buiten of in de stad van herkomst. Normaal heb ik vandaag een dagje vrij wegens een half verplichte Siemens werkdag, maar gelukkig heb ik toelating gekregen om te komen werken.  Zo kan ik nog paar belangerijke zaken afwerken, zie ik nog wat collega’s, en kan ik dat dagje verlof begin mei opnemen om Juliane op te zoeken in Berlijn.

Live update: ben zonet door Fabio, een van de weinige blijvers, uitgenodigd om met zijn vrienden en vriendinnen op paasmaandag de heuvels in te trekken. Wandelen en picknicken met vrienden is beetje de gewoonte hier op paasmaandag. Morgen ga ik in de namiddag naar zee om wat te lezen en zondag wil ik een wandeling maken naar de forten op de heuvels achter mijn straat.

Le ragazze e Johan

Afgelopen weekend zijn de meiden (greet, sofie, evi, evi en els) en johan afgekomen. Een zotte bende die voor een gezellige drukte op mijn flatje zorgde. Logistiek lukte het nog net: drie personen sliepen in de living, twee in de slaapkamer, en greet en johan op een b&b zonder breakfast, maar die kwamen dan naar ons. Had weekje met gemiddeld maar een uur of vijf slaap per nacht achter de rug, dus was zelf niet wat kalmer dan normaal, eigen fout.

Heb Johan donderdagavond in Genua verwelkomd, vrijdag zijn we samen naar Cinque Terre gespoord waar de rest van de groep op ons stond te wachten. Mijn derde keer in Cinque Terre en ook deze keer was er stuk afgesloten, heb dus nog steeds de hele wandeling niet kunnen doen. ’s Avonds zijn we dan met zijn allen naar La Superba teruggekeerd. Met de eigenaars van de kamer waar Greet en Johan zaten heb ik mijn eerste discussie in het Italiaans achter de rug. Ging op zich best wel lekker. De eigenares was een oud mevrouwtje van 80 a 90 jaar die haar standaardprijs wou en niet de prijs die ik eerder met haar man had afgesproken. Ze herinnerden zich echter beiden geen telefoongesprek meer, noch een reservatie, wat zeer vreemd is aangezien zij mij had opgebeld een paar weken voordien om de details af te spreken. Hilarisch die avond was dat ik Greet moest roepen om samen met het madammeke de bedden op te maken… exact op de manier dat zij dat eiste

Zaterdag wandelden we van Santa Margherita Ligure naar Portofino en zagen we onderweg ‘het mooiste strand ter wereld’. Althans via de lokale toerisme-medewerkster. De dag nadien zijn we – met wat zin voor overdrijving – verzopen in de regen in Genua. Wandeling van Piazza de Ferrari naar Porto Antico en via de oude stad naar Largo Zecca om de funicolare naar Righi te nemen. Hebben maandag met stralend lentezonnetje en lekkere panino op terrasje op Piazza delle Erbe afscheid kunnen nemen. Na een ijsje van een van de beste gelateria’s van’t stad volgde op Piazza de Ferrari het definitieve arrivederci. Ben er nog een paar binnenpretjes tegengekomen en bevond me plots in een spontane polonaise. Alles had zijn reden, zo bleek achteraf. Terug op het werk maakte een smsje van Sofie – ‘Wouter heb je al in de cap van je sweater gekeken’ – veel duidelijk. Mijn grijns in het midden van een niet zo belangerijke vergadering nog veel meer…

Nadeel van mentale hausse na overvol weekend is het dipje erna. Paar dagen in mijn flatje hele dag lang animo rondom mij, dagen erna absolute rust, is toch wel effe aanpassen. Heb die rust gebruikt om wat bij te slapen. Elk nadejl hep zun fodejl.